08 Ekim 2012






Çocukluk !


Radikal blogda ilk yazım. Çocukluğumdan, her aklıma geldiğimde hüzünlendiğim bir anı. Küçük çocukların derdini küçük görmemeli.






Foto- © Bronek Kozka. | The Son, Sunshine House Series, 2007.

6 yorum:

O Gay Ben de dedi ki...

çok fena, o an beyninde kopan fırtınaları hayal bile edemeyiz, sana mahçup oluşu, senin ailenin davranışının gözünün önüne gelişi vs.

DepresifPolyanna dedi ki...

Çocukluğumda geçmeyen izlerim var malesef, düşünmemek en iyisi sanrm..
gay ilişkisi nasıl olur? şahsen anlayamadım yanlış anlamayın sadece garip geliyor. Cinsellik kısmından ziyade günlük hayat sonuçta iki farklı cins değil aynı cins yani nasıl desem cok ifade edemedim de..
Umarım yanlış anlamadınız

gay dedi ki...

Herkesi acıları birbirine benzemesede hatta acı çekmesede çocukluğuna dair hüzünleri mutlaka vardır... en doğrusu güzel olanları hatırlamak sadece ... çocukluktaki anılarımız yetişkinliktekilerden daha çok acıtıyor

kendine ait bir odada dedi ki...

aslında en büyük dertler küçükken yaşananlardır ve küçük görünen bu dertler büyüyünce daha büyük dertler halini alırlar. bize ve kendime dair duygularımı paylaştığım blogum.ilginize..

< kendineaitbirodada.blogspot.co.uk >

Kırık Göz dedi ki...

Yazın çok güzel,içten.çocukluğumdan parçalar anımsattı bana :( unutmak neden bu kadar zor ki :(

Adsız dedi ki...

o an nefesim kesildi. çok kötü gerçekten.