
Kedi Düşü !Xenophilius'dan gelen bir mim, hayallerimi yazıyorum;Sanırım 10-12 yaşlarında falan olmalıyım, çocukluk bitmiş artık okul stresi ve hayatın ilk sorumlulukları omuzlarıma yüklenmeye başlamış. Ben o yıllarda babaanneme özeniyorum, oh ne rahat okula gitmiyor, çalışmıyor, ders ve stres yapmıyor, sınavlarla uğraşmıyor diyerek. Aradan yıllar geçti babaannem öldü ve ben halen ona özeniyorum, oh ne güzel bu iğrenç dünyadan kurtuldu diyerek...
Her neyse konuyu toparlayayım, bu kadar karamsarlık yeter. Kişisel olarak maddi bir şeyler düşlemeye utanıyorum ama tabi kimseye muhtaç olmayacak bir düzende sevgilimin kollarında yaşlanıp, dostlarım başucumda huzur içinde, onlarla sohbet ederek, espriler yaparak yatağımda ölmeyi düşlüyorum...

Her dinden, ideolojiden, ırktan ve milletten yobazın, faşistin olmadığı bir dünya düşlüyorum. Bu konuda
İslam dünyası için bol bol dua ediyorum, her dinde ve toplumda yobaz var ama
Müslüman yobazlarının eline hem sayı, hem toplumsal yüzde olarak dünyada ne yazık ki çağımız itibariyle kimse su dökemez.
İnsanların bir şey satın alırken bu benim için gerçekten gerekli mi diyerek 40 kere düşünme alışkanlığı edindiği, her tür aşırı tüketimin ve gösterişin ayıp sayıldığı,
ekolojik-sosyalist bir toplum düşlüyorum.
Kadın, erkek, lezbiyen, gay, travesti, zenci, çekik gözlü, çingene v.s tüm insanların insan yerine konulduğu, azınlıkların, farklılıkların yadırganmadığı bir dünya düşlüyorum.
Sağlık, eğitim ve
adalet sisteminde asla paranın konuşulmadığı, bunların ücretsiz olduğu, tüm insanlara aç kalmayacak kadar temel besinin sağlanmasının toplumun vicdani sorumluluğunda olduğu bir gezegen düşlüyorum.
Kasaplık hayvanların
bayıltmadan, can çekişerek, canlı canlı kesilmediği, pet shoplarda köle gibi çeşitli hayvanlar satılmayan,
et ve hayvansal ürünlerin tüketimi,
hayvan hakları konusunda bilinçli bir toplum düşlüyorum...
Tüm bunlar o kadar uzak hayaller ki, şimdilik bunu biliyorum ve üzülüyorum...
"Son sözlerim ne mi? Hayat bir hayvana, bir fareye bile reva değildir... Mezar taşım için şunları yazdım: Güzelim Dünya, seni kurtarabilirdik, ama öyle kahrolası adi ve tembeldik ki." (*) (*) Kurt Vonnegut (1922-2007)
Ben de Aslıberry'i ve Fenasi Bey'i mimliyorum.