22 Şubat 2009






Kar Prensi !


Bir kadın okuyucumun bana gönderdiği, gencecikken eşcinsel bir aşk cinayetine kurban giden deniz subayı dayısıyla ilgili hüzünlü bir bir hayat hikayesine yer vermek istiyorum bu pazar.

Bu duygu dolu satırları 'şuradan' okuyabilirsiniz.



9 yorum:

sufi dedi ki...

Kar prensi ve ailesine ve mirasını devralacak yeni nesile sevgilerimle.Dilek.

MAVİ dedi ki...

bu olayı okurken ağladım.Çünkü ölümle burun buruna gelmeyi biliyorum.bir telefon gelir sana arayan ablandır mavi istanbulda hiç bir muhtarlığa kayıt olma belli bir adresin olmasın.Karadeniz insanlarını bilirsiniz silah düşkünüdürler.İşte o silahlardan biri benim de üzerime doğrulacaktı.
bundan iki yıl önce.
ben ölüm korkusunu hep sırtımda hissettim.sonra vazgeçtiklerini öğrendim 5 amcam vazgeçmişler büyük emir babamdan gelmişti nasılsa.o da bırakın ne hali varsa görsün deyince vazgeçtiler.bunların haberi hep ablam tarafından geldi bana.
şimdide daha yeni annemin ölümünden 5 gün sonra ablam tekrar aradı mavi annemin ölümünden seni sorumlu tutuyorlar.Sakın yeni taşındığın muhtarlığada kaydını yaptırma.
ölümü bekleyerek bir gün bir yerden gelir mi diyerek geçmiş yıllarım oldu ama bu kez hiç kılımı kıpırdatmadım.çünkü gerçek aşkı buldum ve ne olursa olsun ölmeyeceğim.
ha bu arada ablam iki gün önce tekrar aradı ortalık sakın yine evli evinde köylü köyünde yaşıyor diye.
kısaca benimde durumum bu işte.
dayısını çok seven hanımefendiye güzel bir gelecek diliyorum.hoşkal.

petunya-egzotica(candies) dedi ki...

Gerçekten hayatta herşey gelebiliyor insanın başına...

benim içinde böyle hüzünlü bir pazar sabahında hüznüme hüzün kattı...

sennur dedi ki...

Offffffffff çok trajik, nasıl samimi ve net anlatılmış yaşananlar, ağlamaktan geberdim ben. Bu hüzünlü paylaşımın ve konuya gösterdiğin duyarlı tutumun için seni kutluyorum. Dilerim sevenler sevdiklerini böyle acı şekilde kaybetmezler. Olan ölene mi olur, arkada kalana mı diye sorulur ya, ateş düştüğü yeri ve yakınındakileri yakıyor..... Tabii bir de cinayeti işleyen kişinin yakınları var, kimbilir onlar neler yaşadı. Çok ders çıkarılacak bir hikaye. Hanımefendinin yavruları ve ailesi ile mutlu yaşamasını diliyorum. Ve ben onun da anneannesi gibi bir Amazon olduğunu düşünüyorum.
Sevgiyle kal

gaykedi dedi ki...

sufi
evet baksana dayısının kopyasıymış ufaklık.

____________________________

mavi
senin yaşadıklarından da mavi prensin öyküsü çıkar, genç yaşında o kadar çok şey yaşamışsın ki, tanrı sabır ve sevdiğinle mutluluklar versin.

____________________________

petunya
pazar sabahı sizleri biraz hüzünlendiğim için üzgünüm, neler oluyor bu hayatta.

____________________________

sennur
insanın aklına bir sürü soru geliyor, evet acaba cinayeti işleyen delikanlının ailesi neler yaşadı ve o çocuk halen sağ mı? hapisten çıktı mı?

ZAMANDAN SIZAN...KIYMET dedi ki...

çok çarpıcı.

ekinklch dedi ki...

:(

Adsız dedi ki...

Sevgili Gaykedi,
Hikayeme karşıdan bakmak, bana değişik duygular yaşattı. Kullandığın fotoğraflar çok sarsıcı,çok düşünülerek seçilmişler. Hele küçük bahriyeli ve kız çocuğu, bana Nazım'ın "büyümez ölü çocuklar" dizelerini anımsattı. Canım, cinayeti işleyen genç, o yıllarda 29 yaşındaymış, hakkında hiç bir şey bilmiyoruz, ailesinden hiç kimse mahkeme sürecinde hiç gelmemiş. Bize yaşattığı onca şeye rağmen, bir evladın asla terkedilmemesi gerektiğini düşünüyorum. İzninle, ölmüş bir kişiye sevgilerini yollayan vede yavrularımı trajik bir yaşımın mirasına uygun gören " sufi" nick li arkadaşı da Münasebetsiz Memed Efendi vak'ası olarak değerlendirmeden geçemiyeceğim.
Biz analar "yavrum kız olsun, erkek olsun, kaşı şöyle, gözü bu renk olsun dileklerinde bulunuruz, ama evlatlarımız "ayy ne olur eşcinsel olsun" demeyiz tabii. Çocuklarım 14 ve 12 yaşlarında, ikisi de eşcinsel değiller ( halaları pedagog, yakından ilgileniyor, her konuda). Kaldı ki biri değil ikisi de eşcinsel olsalardı bu benim onlara olan sevgimi ve davranışımı değiştirmezdi. İlgin duyarlı ve duygulu yaklaşımın için tekrar teşekkürler.
Sana ve Nakhar'a sevgiyle dolu huzurlu, mutlu günler dilerim.
Adsız Abla

gaykedi dedi ki...

adsız abla
bende tekrar bir kere daha teşekkür ederim, bu üzücü ama çok düşündürücü anını bizlerle paylaştığın için.