18 Eylül 2008






İntihar !


Beyazım, üst-orta sınıftanım, utanılacak kadar iyi bir eğitimden geçtim, kariyerimde ümit bile edemeyeceğim kadar başarı sağladım ve akıntıya kapılmış gibiyim. Birçok arkadaşım da aynen benim gibi. Bazıları uyuşturucuya verdi kendini, diğerleri inanılmaz birer işkolik oldular. Bazıları da her akşam tek başlarına barlara gidip sevgili arıyor. Yirmi çeşit tezahürü olsa da özünde hüzün aynı hüzün.


Yukarıdaki cümleler geçen gün intihar eden, denemelerinin birinde; “İntihar edenler tabancayı başlarına dayayıp tetiği çekmeden çok önce ölmüşlerdir” diyen yazar David Foster Wallace (1962-2008) ait, ben halen Amerika'dan mı yazdığını bilmediğim Yasemin Çongar'ın bir yazısında okudum bunları.


18 yorum:

delikanlı dedi ki...

peki ne olmalıydı,normali ne bunun?nasıl bi hayat yaşamalı ki o olmadığında hüzünlü olarak adlandırılalım?ne yaşarsak gerçekten yaşamış olacağız?
Fazla dramatik bi bakış açısı...

mischa dedi ki...

bence insanın hayatta uğruna mücadele edecek bir amacı kalmadığı zaman ölür.. bu arkadaşın da başına gelen aynısı..

gaykedi dedi ki...

delikanlı & mischa
şu bilgileride ekleyeyim; "Genç yaşta, Time dergisinin “Tüm zamanların en iyi 100 İngilizce romanı” listesine girecek bir başyapıt üreten Wallace bir dönem çok içki içmiş, bir dönem uyuşturucu kullanmış, bir başka dönem her gece bir başkasıyla sevişmiş, intihara teşebbüs etmiş ve bir psikiyatri kliniğinde tedavi görmüş."

kişisel depresyon anları dedi ki...

genç yaşta bunların hepsini yaparsa intihar etmesi normal canım. insan koca ömre yayar ki yapmadığım işler kadı diyerek yaşamaya devam etsin.
ama yaşamak için bir amacın olması lazım, her seferinde yeni amaçlar belirlemek...

Ferhanca dedi ki...

Bu hayatta her şeyi yaptım. birde intiharı deneyim diyorlar demek..

TATLI DILLIM GULER YUZLUM dedi ki...

David hakkında sanırım yazması gereken benim. insan lafta olunca inanası gelmiyor ama.. atmadığı o adımı bi boşluğa attığı zaman anlaşılıyor gerçekler. evet david çok doğru söylemiş silahı almadan ölünüyor... intihar etmiş olması da zaten onun mükemmliğini tamamlıyor (bence, kızmayın;). başarısızlık ya da başarılar ya da herhangi bi şey değil intiharın nedeni bunlar sadece o cesaret için tetikleyiciler.. bu düşünce bende her haliyle filizlenmiş durumda ama önemli değil, mesele zaman meselesi ölsem de aynı ölmesem de... hayat bu :)
çoook karamsar gördüm kendimi :D
teşekkürler bu paylaşımın için yerinde olmuş şekerim.

Vladimir dedi ki...

İntihar edenlere karşı zaafım var. Böyle bir zaaf taa en baştan kaybeden olmayı gerektiriyor. Gözümün önünde gerçekleşen bir intihar hayatımdan uzun yıllar aldı. "neden" sorusunu onun yerine yıllarca kendim yanıtlamaya çalıştım. soru yanıtsız kaldı. O cesareti gösteremem sanıyorum. Ama emin değilim hayat kimleri nerelerden geçirip o son noktaya getiriyor.

Hüzün bence insanın acı çekme kapasitesi arttıkça daha da artıyor, hüznü fazla kaldıramayanın sonu başka hüzünsüz edemeyenin sonu başka. Şu var ki böyle kesif, koy ubir hüznün içinde yürüyen insanların darmadağınıklığında beni büyüleyen bir şeyler var. Hüzünlü insanları tanıyayım derken...........

gaykedi dedi ki...

kişisel d...
bence herşeyi yapmış olmakla pek alakası yok, wallace'nin intiharı daha felsefi ve depresif bir durum sanırım.

ferhanca
doğrusu pek öyle olduğunu zannetmyorum, bu tür varsayımlar bazı gay'ler içinde söylenir, her zevki tattı sonunda gay oldu, tatmadığı bir o kalmıştı şeklinde v.s :p

tatlı dilim
evet oldukça karamsar ve dilini zehirli gordum senin bu sefer, nerede benim tatlı dilli arkadaşım :)

vladimir
ilginçtir, intihar edenlerin etrafındaki tüm insanları ve toplumu cezalandırma içgüdüsüyle hareket ettği söylenir.

Vladimir dedi ki...

Adalet arıyorlar bence, çektiklerini birileri farketsin, birileri çok üzülsün istiyorlar. Çocukken yadığım senaryolarda "bir ölsem bunlar nasıl üzülür şimdi" diye kendi kendime ölüm senaryoları üretirdim. Çocukça. AMa intihar edenlerde geride kalanları üzme isteği, ya da geride bir üzüntü ile de olsa iz bırakabilme kaygısı görüyorum ben.

salih dedi ki...

bu yazıyı 15 yaşındaki salihe okusaydın."evet aynen öyle" derdi.ama şimdi "hayır değil ,yaşamak güzel" diyor.

Mobius dedi ki...

Benim intihara bakış açım hiç "kötü/karamsar/depresif" olmadı.Meyilli de olmadım ama kaybedenler veya sorunlu kişilik olarak da göremedim intihar edenleri.
Eee?'si çok enteresan olabilir kimi için tabi,bir gün olur ya ölümümün kendi elimden olmasını istemişimdir.Hayata başlangıç isteğim dışıydı ama bitiş benim elimde gibi :)
Ve söylediğiniz gibi "ilginçtir, intihar edenlerin etrafındaki tüm insanları ve toplumu cezalandırma içgüdüsüyle hareket ettği söylenir." kesinlikle doğrudur :)

gaykedi dedi ki...

vladimir
liseye giderken biraz şımarık ve sorunlu büyüyen kız kuzenimin, hasta olmak hoşuma gidiyor, herkes benimle ilgileniyor dedğini hatırlıyorum...insan psikolojisi çok ilginç, çook :p

salih
hayata asılmakta fayda var değil mi? herşeye rağmen...

mobius
çoğu dinde ve toplumda lanetlense de bazı toplumlarda onurlu bir eylem olarak görülüyor, örneğin japonlarda....çoğu dinin karşı çıkması acaba ölüm anı gibi tanrısal iradeyi isanın eline vermesi mi bir anlığına da olsa....

7.oda dedi ki...

Ece Temelkuran'ın bir kitabının arka kapağı geldi gözümün önüne yazını ve yorumları okuduğumda..

yeterince sebebim varsa herşeyi yapabilirim.. bu yüzden büyük konuşmamalı hayatta ama Ölüm, cesaret ister.. hem de çok..

gaykedi dedi ki...

7.oda
çoğu kişi intiharı ciddi ciddi düşünmüş ama cesaret edememiştir değil mi?

khaoskhronos dedi ki...

"hayatın neresinden dönsen kardır" demişti nilgün marmara 'kırmızı kahverengi kaplı defter'inde.. bir varlık sorunudur intihar. hayatla ilgili bir hesaplaşmadır.

gaykedi dedi ki...

khaos
intihar denince nilgün marmara'yı anadan olmaz değil mi...

VforVendetta dedi ki...

valla ben intahar etmeye denedim ama ufaktım ve yanlış ilaç aldım aspirin istediğin kadar al en fazla mide ağrı yaptı

gaykedi dedi ki...

vforvedetta
vitaminle bile deneyeni duymuştum, eminim senin ölme ihtimalin ondan daha fazlaydı :D