02 Mayıs 2008





İklimim !


Ruhsal durumumdan bazı işaretler alıyorum ve bedenimden gelenlere yaptığım gibi, onlara da kulaklarımı açık tutuyorum.

Bir süredir ...bir tükeniş süreciğine girdiğimin bilincindeyim. İç dünyamda henüz donma noktasına gelmemiş bir soğuma var. Algılarım, bana sevmeyi başarabilen insanların giderek azaldığı bir dünyada yaşamakta olduğumu duyuruyor - ve sevgi, her zaman benim için, içinde serpilip gelişebileceğim tek iklimdi.

O iklimi doya doya paylaştığım en sevdiklerim, o birkaç muhteşem insan, artık çoktandır yalnızca anılarımda kaldı.

Ahmet Cemal - Giderayak/Deneme


7 yorum:

Goddess Artemis dedi ki...

Ne güzelmiş bu yazı... Ve ne kadar gerçek... >:~(

Bak, bu da benden eski bir yazı, okumuş muydun bilmiyorum: Nasılsın?

Ferhanca dedi ki...

Dunyanin iklimi bozuldu, iklimi bozulmamis insan bulmak cok zor..Cokmu karamsar oldum:)
yine harika bir yazi..

gaykedi dedi ki...

@goddess o mini öykü tadında ki yazını kaçırmışım her nasılsa pek iyi geldi tanrıça :p


@ferhanca arkadaşlar, aşklar, beyinler herşey bu yüzden "su kaynatıyor" galiba :p

Butterfly dedi ki...

o bir kac muhtesem insan tanımı bana Yasar Kemal'i çagrstırdı, o iyi ınsanlar o guzel atlara bımıpgıttıler mı demıstı sankı nee, guzeldı yazı,

Adsız dedi ki...

harika!

samarata dedi ki...

merhaba,
gay kedinin ironisi üzerine girdim ve garipçe gülümsedim sendne sonra.
teşekkür ederim sağlıklı ve samimi hayatını paylaştığın için..
bu girişin nedeni insanların hayatına anlamsızca girişi sevmiyorum. bloğunun samimiyeti sonucu hayat deme gereği duydum.
şimdi merhabayı doldurdum sanıırm.

sevgi iklimi ılımandı.. birazda nemli..sevgi ikliminde hüzün vardı ve biz sokaktakı yaşlı kadınlara el uzatırdık. şimdi köşedeki yaşam belirtisi azalmış olanları sadece fotoğraf karelerinde görebiliyoruz.
sevgi iklimindeyken biz çoçuklar sokakta dolaşırlardı, şimdi internette.
artık iklimler bile anlamsız.
yada ben çok çalıştım...

Yarın sabah marketlere dolacak
insanlar, ellerinde
yazarkasaların fiş kusmukları.
Sonra bankalarda
teleişlemlerin mucizeleri başlayacak.
Paydos düdüğüyle işçiler,
gözlerinde üretimin parıltısı
ve ceplerinde
farkına varılmaksızın yitirilmiş
yaşamların kırıntılarıyla
tulumlarını asacaklar.

Hiçbiri, hiçbiri bilmeyecek,
hiç olmayacak bir gecede,
hiç geçilmeyecek bir sokağı
ıslak uçlarından yakalamanın
ne demek olduğunu.

Çünkü onlara
hiç anlatılmayacak.
Ahmet Cemal.

anlatan olmayacak. belki bir html sayfasında okurlarsa...

gaykedi dedi ki...

@isimsiz keşke bir isminiz olsaydı :p


@samarata "yazar kasa kusmukları" ne güçlü bir ifade, herkes nasıl daha çok tüketirim düşüncesinin hesabını yapıyor, kimsenin nasıl daha az tüketirim diye bir derdi yok, tükete tükete tükendiklerininde!