11 Kasım 2006


Ben Zayıfım

İnsanlar üçe ayrılır, daima güçlüler, geçici olarak zayıf düşmüş güçlüler ve daima zayıflar. Yazılı küllüyatın çoğunu ilk iki grup arasındaki ilişkiler, azını ise son gruptakilerin bireysel dramlarıyla kahramanlıkları oluşturur.

Öyleleri vardır ki, bir anlık şefkate ömür boyu köle olur, fakat birisi, kendi şefkatine muhtaç olduğunu anladığı zaman, karşıdakinden, şefkati öylesine kıskanır ki; sineğin yağını çıkarırcasına "madem ki şevkat göstereceğim üstüne birde azar çekeyim" deyip; onun hem köleliğini sağlamlaştırır hem de azarla zavallıyı kahır içinde bırakır. Şefkatini böylesine pahalıya verir ve karşıdaki de bu pahalı mala sahip olabilmek için bir dahaki seferde karşıdaki için daha da fazla köle olmaya başlar ki, görenin içi sızlar. Hepsinin içinin ışıklı olması gerekmese de, mazlumların insanda bir iç sızısı yaratacak batıcı kıymığı illa ki vardır...

Tahir M. Ceylan


5 yorum:

VoLKaN YILMAZ dedi ki...

gercekten guzel tesbit yapmis psikiyatiris ve farmaklog yazar arkaas.

biTTer'meLish dedi ki...

gerçekten ilginç ve doğru..
ama güçlü olduğunu sandığında belkide tam tersidir.?

uyuyanguzel dedi ki...
Bu yorum yazar tarafından silindi.
uyuyanguzel dedi ki...

Evet sonradangörme güce sahip olan kişilerin taktiği. Çünkü öncesinde ezilmiş büzülmüş.

To be gay or not to be gay! dedi ki...

Yani ben bu arkaaşın fikirlerine ne yazik ki katılamayacağım. Ancak şöyle bir ayrım yapmış olsaydı memnuniyetle katırılırdım: İnsanlar ikiye ayrılır: İnsanlar ikiye ayrılır diyenler ve demeyenler!